ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ...

...ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ. ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΟΥ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΚΑΛΙΑΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ACTION AID ΕΛΛΑΔΟΣ

Πριν μερικές ημέρες, έτυχε να δω μια τηλεοπτική συνέντευξη του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Δεδομένου ότι είμαι "τηλεορασάκιας" από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και μπορώ να θυμηθώ όλα τα τηλεοπτικά προγράμματα και τις σειρές που πέρασαν από την μικρή οθόνη, τουλάχιστον την τελευταία εικοσαετία (και βάλε), όταν τον είδα, ένιωσα, κάπως, νοσταλγικά. Κάπως αυτόματα αντιπαρέβαλα στο μυαλό μου την ποιότητα της σημερινής τηλεόρασης με την αντίστοιχη κάποια χρόνια πριν, τότε που το όνειρο ενός νέου ανθρώπου το συμμερίζονταν κάποιοι παραγωγοί και επένδυαν σε αυτό. Τότε που υπήρχε μυθοπλασία και μια καινούρια γενιά ηθοποιών καθόρισε τα νεανικά μας χρόνια, με ρομαντική διάθεση στα πράγματα. Τελοσπάντων, μεγάλη συζήτηση. Σε αυτό που στάθηκα-και αφορά και το blog μας-είναι στην ευαισθησία του Χ.Παπακαλιάτη όσον αφορά στα παιδιά και ειδικά σε εκείνα που δεν έχουν τα αυτονόητα. Μπήκα, λοιπόν, στον λογαριασμό του στο Ιnstagram και είδα υλικό από το ντοκυμαντέρ που γυρίζουν σε συνεργασία με την Actionaid.

Ο ηθοποιός, μαζί με του ανθρώπους της Actionaid Ελλάδος έχουν πραγματοποιήσει ένα ταξιδιωτικό οδοιπορικό στο Νεπάλ και την Γκάνα, σε μια προσπάθεια να φωτίσουν τις ζωές κοινών ανθρώπων και μικρών παιδιών. Το φωτογραφικό υλικό που έχει κοινοποιήσει μέσα από τον λογαριασμό του στο Instagram είναι γεμάτο χρώματα, παιδικά χαμόγελα και "making-off" από τις προετοιμασίες για την λήψη των πλάνων και πραγματικά σε ταξιδεύει σε έναν άλλο κόσμο. "Ένας κόσμος" θα είναι ο τίτλος που θα έχει το ντοκιμαντέρ, υποδηλώνοντας, ίσως, ότι ο κόσμος είναι ένας, αλλά οι διαφορές ανάμεσα στις ηπείρους, στις χώρες και τους λαούς, σε επίπεδο διαβίωσης, είναι τεράστιες (ακόμη). Αρκεί να σταθούμε στο ότι κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό...
Ο ίδιος ο Χ. Παπακαλιάτης, μιλώντας λίγο παλιότερα για το ντοκιμαντέρ στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων είχε δηλώσει ότι "υπάρχουν παιδιά σε κοινότητες που δεν έχουν πόσιμο νερό να πιούν. Κι όμως έχουν μια χαρά, μια φυσική παιδικότητα και καλοσύνη που εδώ στη Δύση δεν την βλέπουμε πλέον πολύ συχνά. Επίσης, κάτι άλλο που μου έκανε εντύπωση σε αυτά τα παιδιά ήταν πως παρά τις ακραίες συνθήκες που βιώνουν, στόχος τους είναι να καταφέρουν να πάνε σχολείο. Να αποκτήσουν γνώση ώστε να έχουν προοπτική". Τι πιο ελπιδοφόρο από αυτό, δεν συμφωνείτε; 

Ο Χριστόφορος, ανάδοχος της Σάρας

Η Σάρα είναι 7 χρόνων και ο Χριστόφορος είχε την χαρά να την γνωρίσει στην Γκάνα. Μάλιστα την υποστηρίζει μέσω του προγράμματος αναδοχής της Actionaid. Η ίδια, όπως δήλωσε ο ίδιος, "είναι ίσως το πιο γλυκό πλάσμα που έχω γνωρίσει. Φόρεσε το καλό της φόρεμα για να με υποδεχτεί, να μου δείξει το σπίτι της, να μου χαρίσει τις ζωγραφιές της».

ΙΝFO
www.actionaid.gr